KLASİK TÜRK ŞİİRİNDE “MEKÂN” IN SEMBOLİK YORUMU
Yazarlar (1)
Dr. Öğr. Üyesi Hafize Gamze DEMİREL Sinop Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü | Özgün Makale (MLA dergilerinde yayınlanan tam makale) | ||
| Dergi Adı | Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi | ||
| Dergi ISSN | 1307-9581 | ||
| Dergi Tarandığı Indeksler | EBSCO (Humanities International Complete, Humanities International Index, Humanities Source Tam Metin, Humanities Source Ultimate, Political Science Complete, The Belt and Road Initiative Referanslar Kaynak), MLA, Proquest CSA (Dilbilim ve Dil Davranışı Özetleri, Sosyolojik Özetler), İndeks Kopernik, EuroPub Veritabanı, Index İslamius, SOBİAD, TEI (Türk Eğitim İndeksi) | ||
| Makale Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 01-2014 |
| Cilt / Sayı / Sayfa | 7 / 34 / 53–58 | DOI | – |
| Makale Linki | https://www.sosyalarastirmalar.com/articles/the-symbolic-interpretation-of-the-location-in-classical-turkish-poetry.pdf | ||
| UAK Araştırma Alanları |
Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı
|
||
| Özet |
| Klasik Türk edebiyatına ait metinlerde “sevgili (sultan, övülen)” nin bulunduğu mekânı, büyüyen bir imge-değer olarak ele almak gerekir. Sevgilinin bulunduğu mekân, kainatın manevi merkezi olarak kabul edilir ve ayrıcalıklıdır. Bu ayrıcalığı dolayısıyla âşıkın bütün ruhsal değişimi ve dönüşümü, onun mekânının etrafında gelişir. Sevgilinin bulunduğu mekân (bahçe, saray,…); huzur, mutluluk toprağı, saf topraktır; kutsaldır, kutsalların toprağıdır; âşıkın asıl mekânı, asli yurdu; her şeyin merkezidir. Sevgilinin bulunduğu her yer, onun kutsiyeti ile kutsanmakta ve kutsal bir mekâna dönüşmektedir. Metinlerde sevgilinin mekânı, âşıklara, sonsuzluğu çağrıştıran ve özgürlük hissi veren, sıradan bir mekân olmaktan çok; aşkın bir mekân, coğrafî bir mekân olmaktan çok; manevi bir mekân olarak karşımıza çıkar. Sevgiliye, onun mekânına, dolayısıyla kutsala yakın olmak; gerek ekonomik gerek kültürel açılardan gelişmek, ruhsal … |
| Anahtar Kelimeler |
