Özet

Dünyaya neredeyse hiçbir şey bilmez olarak gelen insanın her konuda bilgi, beceri, tutum ve davranış şemalarının oluştuğu ilk yer ailedir. Hayata gözlerini açtığı andan itibaren çevresi ile etkileşime geçen çocuklar, gözlemleyerek ve tecrübe ederek ailenin sahip olduğu kültürü içselleştirirler. Aile içinde konuşulan dil, iletişim biçimi, değerler ve dinî yaşantı gibi hemen her şey çocuklar tarafından taklit yoluyla öğrenilir. Bu bakımdan çocuk eğitimi söz konusu olduğunda aileye bakarak işe başlamak doğru bir başlangıç olacaktır. Çocuklara yönelik aile içinde din eğitimi vermek hem kültürün devamlılığı hem de insandaki manevi ihtiyaçların karşılanması adına önemlidir. Zira eğitime konu edilen dinin insanın en temel problemlerine ve anlam arayışına cevap verebilme potansiyeli vardır. Doğumdan itibaren çocukların yaşına ve dinî gelişim seyrine paralel şekilde din eğitimi vermek, bilişsel ve ruhsal gelişimin dengeli bir şekilde sürdürülmesine katkı sağlar. Çocukların ruhsal açıdan sağlıklı kişiler olarak yetişmeleri ise hem bireysel hem de toplumsal açıdan son derece mühimdir. Bu bağlamda ailelerin çocuklara yönelik din eğitimi konusundaki tutum ve davranışlarını tespit etmek, ailede din eğitimi konusuna ışık tutacaktır. Bu araştırmanın amacı, akademisyen annelerin ailede çocuğun din eğitimi konusundaki görüşlerinin neler olduğunu ortaya koymaktır. Araştırmanın örneklemini Sinop Üniversitesinde görev yapan akademisyen annelerden seçilen gönüllüler oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak mülakat, verilerin çözümlenmesinde ise betimsel analiz tekniği kullanılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Atıf Sayıları
Google Scholar	3

Akademisyen Annelerin Gözüyle Ailede Çocuğun Din Eğitimi

Paylaş