The effects of different types of surface conditioning methods on enamel demineralization: an in-vitro rebonded bracket study
Yazarlar (3)
Kemal Can Acır
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi, Türkiye
Doç. Dr. Orhan Çiçek Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Nurhat ÖZKALAYCI Sinop Üniversitesi, Türkiye
Makale Türü Açık Erişim Özgün Makale (Ulusal alan endekslerinde (TR Dizin, ULAKBİM) yayınlanan tam makale)
Dergi Adı Medical Journal of Western Black Sea
Dergi ISSN 2822-4302
Dergi Tarandığı Indeksler TR DİZİN
Makale Dili İngilizce Basım Tarihi 08-2023
Cilt / Sayı / Sayfa 7 / 2 / 180–187 DOI 10.29058/mjwbs.1265876
Makale Linki https://dergipark.org.tr/tr/pub/mjwbs/issue/79719/1265876
UAK Araştırma Alanları
Ortodonti
Özet
Amaç: Bu çalışma, yeniden yapıştırılan braketlerde geleneksel asitle pürüzlendirme yöntemi ile self- etching primer yönteminin demineralizasyon üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: 60 adet çekilmiş maksiller birinci premolar diş, her biri 15’er diş içeren 4 gruba ayrıldı. Braketler, Grup 1 ve 2’de asit ile pürüzlendirme ile, Grup 3 ve 4’te self-etching ile yapıştırıldı. İlk yapıştırma işleminden sonra braketlerin komşu yüzeyleri DIAGNOdent pen kullanılarak ölçüldü ve demineralizasyon değerleri kaydedildi (T0). Dişler 37°C inkübatörde 15 gün demineralizasyon solüsyonunda bekletildi. Daha sonra tüm braketler koparıldı. Braketler, Grup 1 ve 3’teki dişlerde asitle pürüzlendirme ile, Grup 2 ve 4’teki dişlerde ise self-etching primer ile tekrar yapıştırıldı. Böylece, ilk yapıştırma ve tekrar yapıştırma öncesi mine yüzey hazırlığı ile gruplar şu şekilde oluşturuldu; Grup 1 (asitle pürüzlendirme/asitle pürüzlendirme), Grup 2 (asitle pürüzlendirme/self- etching), Grup 3 (self-etching/asitle pürüzlendirme) ve Grup 4 (self-etching/self-etching). Dişler aynı solüsyonlarda aynı şekilde bekletildi (T1). Verilerin homojen dağılıp dağılmadığını belirlemek için Kolmogorov-Smirnov testi, grup içi karşılaştırmalarda Wilcoxon testi ve gruplar arası karşılaştırmalarda Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis testleri kullanıldı. p<0.05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: T1 döneminde Grup 1’de tüm yüzeylerden elde edilen demineralizasyon değerleri Grup 3 ve 4’e göre anlamlı şekilde yüksek bulundu (p<0.05). Tüm gruplarda T0 ve T1 arasındaki demineralizasyon artış miktarının en fazla gingival yüzeylerde, en az oklüzal yüzeylerde olduğu görüldü. Ölçülen mine yüzeyinden bağımsız olarak, tüm yüzeylerdeki değerlerin artış ortalaması Grup 1’de en yüksek, Grup 4’te en düşüktü. Sonuç: Ortodontik braketlerin yeniden yapıştırılmasının mine yüzeyine etkileri göz önüne alındığında, self-etching primer yöntemi geleneksel asitle pürüzlendirme yöntemine göre daha az mine demineralizasyonu oluşturur.
Anahtar Kelimeler
Demineralizasyon | rebonded braket | diagnodent