Çevre Etiğinin Dilsel Boyutu -Bir Analiz-
Yazarlar (1)
Dr. Öğr. Üyesi Şengül ÖZDEMİR Sinop Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü |
Özgün Makale
(Diğer hakemli uluslarası dergilerde yayınlanan tam makale)
|
||
| Dergi Adı | Muhafazakar Düşünce | ||
| Dergi ISSN | 1304-8864 | ||
| Dergi Tarandığı Indeksler | Art Index (Art Research Database, EBSCO) | ||
| Makale Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 04-2017 |
| Cilt / Sayı / Sayfa | 1 / 50 / 31–51 | DOI | – |
| UAK Araştırma Alanları |
İslam Felsefesi
|
||
| Özet |
| Klasik ve modern dönemlerde çevredeki gerçeklikle ilişki, insanı veya çevreyi merkeze alan monolojik bir dil bağlamında yorumlanmaktadır. Bir başka deyişle klasik dönemde aşkın bir Varlığın işareti olarak çevrenin, insan bilincine; modern dönemde ise öznenin, bilim ve teknolojik bağlamda çevreye tahakküm ettiği monolojik bir dil söz konusudur. Bu sebeple Yunanca "kairos" ve Gadamer'in "ufukların kaynaşması" kavramları bağlamında çevreyle ilişkide çevrenin ve insan dilinin birbirlerine tahakküm etmediği, gelenek ve bilimin ufkunun kaynaştığı, diyalojik bir dil bağlamında yeni bir yorumlama imkânı sunulabileceği kanaatindeyiz. |
| Anahtar Kelimeler |
