Sinop İli Su Ürünleri Üretiminin Mevcut Durumu ve Türkiye Su Ürünleri Üretimindeki Yeri

Su Ürünleri Dergisi, 2006

Bu çalışmada, Elazığ ve çevre iller olarak Malatya, Bingöl, Diyarbakır ve Tunceli illerinde su ürünlerinin mevcut durumunu ortaya koymak için avcılık ve yetiştiricilik yoluyla elde edilen üretim miktarları ele alınmış ve karşılaştırılmıştır. Tatlı su balık avcılığının en yoğun yapıldığı il Elazığ'dır. Malatya ve Tunceli ilinde avlanan balık miktarı ise Elazığ ilindeki istihsalin yarısı kadar olup, Diyarbakır ve Bingöl ilinde tatlı su balık istihsali oldukça düşüktür. En düşük istihsal ise Bingöl iline aittir. Elazığ ve çevre illerde en çok avlanan balık türü aynalı sazan (Cyprinus carpio L..) olup, aynalı sazandan sonra en fazla avlanan balık türü siraz (Capoetta capoetta umbla)'dır. Elazığ ve çevre illerde yetiştiricilik yoluyla elde edilen üretim miktarları oldukça düşüktür. Alabalık yetiştiriciliğinde yaklaşık 500 ton/yıl üretimle Malatya ilk sırada yer alırken, bu ili Elazığ (330 ton/yıl) izlemektedir. Bingöl ve Tunceli'deki alabalık üretim miktarları ise 100 ton/yıl...

Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology

Çalışmada Türkiye ve Karadeniz Bölgesinin önemli balıkçılık yerlerinden olan Sinop il merkezinde balık tüketim tercihlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın özelliği gereği iadesiz seçim gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın birincil verilerini, anket yoluyla elde edilen veriler oluşturmuştur. Verilerin analizinde; betimletici istatistikler, ki-kare uyum testi ve regrasyon analizinden yararlanılmıştır. Araştırmada denek sayısını belirlemek için; n=Npqta2/[(N-1)d2+ pqta2] formülünden yararlanılmıştır Katılımcılardan %58’i balıketinin sağlıklı olduğunu belirtmiştir. En çok tükettikleri etin balıketi olduğunu belirtenlerin oranı sadece %21’dir. Deneklerin tamamına yakını (%94) balığı taze olarak tüketmeyi tercih etmektedir. Haftada en az bir kez balık tüketenlerin oranı sadece %2 iken, en yüksek oran (%48) on beş günde bir tüketimdedir. Deneklerin yarısına yakını (%45) balıketini ızgarada pişirerek tüketmeyi tercih etmektedir. Balıketi tüketenlerin %90’ı deniz balığını tercih ede...

2015

Denizkulagi baskin bir deniz filumu olan yumusakcalar (Mollusca) filumundandir ve deniz salyangozlarini da icine alan karindanbacaklilar (Gastropoda) sinifinin uyesidir. Butun denizkulagi turleri Haliotidae ailesinde ve Haliotis cinsinde yer alir. Dunyada yaklasik 70 denizkulagi turu vardir. Denizkulaklari kusursuz bir su kalitesine ihtiyac duyarlar. pH 8.0 civarinda olmali ve tuzluluk 32-35 ppt arasinda kalmalidir. Denizkulagi ayri eseylidir, erkek ve disi olarak ayrilir, yuksek miktarda yumurtlama verimliligi olan yumusakcalardir ve iliman bir turdur. Ergin bir disi denizkulaginin kabuk uzunlugu 75 ila 100 mm ve agirliklari 120 ila 150 g arasindadir. Bir yumurtlamada 3-6 milyon arasinda yumurta birakirlar. Genel bir kural olarak, anac denizkulagi yumurtali bireyleri okyanusta bulunduklari ortama benzer kosullarda muhafaza edilmelidir. Olgun yumurtalar gonadlardan cikar ve solunum gozenekleri araciligiyla serbest kalirlar. Yumurtalar, yumurtlama ve dollenme sonrasi toplanir. Hemen ...

Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2014

İlde alabalık üretimindeki artışta en büyük etken baraj göllerinde kurulan ağ kafeslerde alabalık yetiştiriciliğin yapılmaya başlanmasıdır. İlde yapılmakta olan veya yeni tamamlanan barajlar ve göletlerde de balıkçılık yapılmaya başlanmasıyla birlikte bu üretim daha da artacaktır. Gümüşhane'de avcılığı yapılan başlıca su ürünleri ise sazan (Cyprinus carpio) ve alabalık (Salmo trutta) dır.

elazigsuurunleri.gov.tr

Özet: Bu çalışma; Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde kurulmuş olan su ürünleri yetiştiricilik tesislerinin mevcut durum ve kapasitelerinin incelenerek, teknik açıdan değerlendirilmesi sonucu; tesislerin daha verimli hale getirilmesi ve mevcut su kaynaklarından maksimum düzeyde yararlanılması amacıyla uygulanmıştır. Mevcut su ürünleri tesislerinin teknik kapasiteleri incelenip, bölgenin faal durumdaki su ürünleri yetiştiricilik potansiyeli belirlenmeye çalışılmıştır. Bölgedeki ruhsatlı ruhsatsız bütün faal tesisler kapasite sınırlaması gözetilmeksizin değerlendirilmiştir. Toplam 165 adet su ürünleri yetiştiricilik tesisine ulaşılmıştır. Bu tesislerin 124 adedi faal (%75), 36 adedi yarı faal (%22), 4 adedi yeni kurulma aşamasında (%2) ve 1adet tesisin de faal durumda olmadığı belirlenmiştir. Bu tesislerin % 95'inde alabalık (O. mykiss), % 3'ünde aynalı sazan (C.carpio) , % 2'sinde de aynalı sazan + alabalık yetiştiriciliği yapılmaktadır. Tesislerin % 80'ni şahıs, %10'u şirket, % 1'i kooperatif ve % 9'u da kamuya ait işletmeler şeklinde olduğu tespit edilmiştir.

2018

Bayburt ilinde alabalık üretiminde meydana gelen artışta en büyük faktör, ildeki baraj ve göletlerde de ağ kafeslerde alabalık üretiminin yapılmaya başlanmasıdır. Yeni inşa edilen baraj ve göletlerde de üretim yapılmaya başlanması ile birlikte ildeki alabalık üretimi daha da artacaktır. Bayburt ilindeki su kaynaklarından en fazla avcılığı yapılan balık türleri sırasıyla sazan (Cyprinus carpio), yayın (Silurus glanis) ve alabalık (Salmo trutta) tır. Bu çalışmada Bayburt ili su kaynakları, avlanan balık türleri, kültür balıkları üretim miktarları, sorunlar ve sözüm önerileri ortaya konulmaya çalışılmıştır.

Öz Cumhuriyet'in ilanın hemen ardından sanayileşme yolunda önemli adımlar atmak isteyen ülkeyi yöneten kadrolar, yabancı şirketlerle ortak işletmeler açmışlardır. Ülke içinde inhisar yani tekel özelliğe sahip bu işletmeler, oldukça karlı bir yapıya sahip olmuşlardır. Bu doğrultuda 1924 yılında Belçikalı bir şirketle ortaklık yapılmış ve Sinop şehrinde bir kibrit fabrikası kurulması kararlaştırılmıştır. Belçikalı şirkete, fabrikanın kurulması ve işletilmesi konusunda tam yetki verilmesinin yanında kibrit ithali ve satışı konusunda da tam yetki verilmiştir. Belçikalı şirket bu yetkileri fırsat bilerek fabrika inşaatını olabildiğince geciktirmiştir. Sinop şehrinin hemen dışına bozuk bir zemine inşaatı yapılmaya çalışan fabrika, bir türlü açılamamıştır. Bunun üzerine hükümet, şirketle olan sözleşmeyi iptal etmiş ve Amerikalı farklı bir şirkete inhisar hakkını vermiştir. Sonuç olarak Sinop Kibrit Fabrikası, Türkiye'nin başarısız bir sanayi girişimi olmuştur. Abstract People leading the country and purposing to take important steps towards the industrialization right after the proclamation of the country, established business partnerships with the foreign companies. These businesses were monopoly, namely regie, and were extremely profitable structures. In this direction, it was decided to take in partnership with a Belgian company in 1924 and to establish a match factory in Sinop. The Belgian company was assigned full authority in terms of both foundation and running of the company and in match import and sales. Purposing to exploit the mentioned privileges to the fullest extent, the Belgian company postponed the establishment of thefactory as much as it could. The factory planned to be built on an uneven ground right out of Sinop, therefore, could never be opened. Upon all of these, the government terminated the contract with the Belgian company and gave the right to evolvement to an American company later on. In the end, Sinop Match Factory has turned out to be an unsuccessful enterprise forTurkey. GİRİŞ Osmanlı Devleti'nin iktisadi yapısının dayandığı temeller genelde toprak ve ticaretten alınan vergiler olmuştur. Osmanlı Devleti'nin üç kıtada geniş topraklara sahip olması ve iki önemli ticaret yolunu kontrol etmesi, Osmanlının iktisadi yapısının

II-International Conference on Global Practice of Multidisciplinary Scientific Studies, 2022

Günümüzde insanların düzenli ve dengeli beslenmesi yönünden yeterli düzeyde hayvansal protein almaları bir zorunluluktur. Hayvansal protein kaynaklarının yeterli miktarda ve uygun fiyatla tüketicilere ulaşmasında su ürünleri kaynakları son derece önem taşımaktadır. Bu nedenle ülkelerin su ürünleri kaynaklarını doğru yönetmeleri için mevcut potansiyelin analiz edilmesi ve geleceğe yönelik önerilerde bulunulması bir zorunluluk haline gelmiştir. Türkiye, denizlerinin farklı (tuzluluk oranı ve sıcaklıklar) özelliklere sahip olması ve iç su kaynaklarının zenginliğiyle öne çıkan bir ülke konumundadır. Ancak, üç tarafı denizlerle çevrili ve aynı zamanda iç su kaynakları yönünden de zengin bir ülke olan Türkiye, ne yazık ki, su ürünleri üretimi, tüketimi ve dışsatımı yönünden istenen seviyede değildir. Bu çalışmada Türkiye'de yıllara göre su ürünleri üretiminin ekonomik gelişimi ve genel yapısı incelenmiştir. Çalışmada, başta TÜİK verileri olmak üzere bir çok kurumun yayınlamış olduğu çeşitli yayınlardan yararlanılmıştır. Su ürünleri üretiminin ekonomik gelişimi ve genel yapısı ortaya koyulurken basit istatistik analiz teknikleri kullanılmış, oran ve yüzde hesaplamaları yapılmıştır. Çalışma sonucunda; avcılık ve yetiştiriciliğin, Türkiye balıkçılığında önemli bir yeri olduğu, deniz balıkları avcılığında, dalgalı bir seyir olmakla birlikte azalma eğilimi olduğu, buna karşılık su ürünleri yetiştiriciliğinde ise bir artış eğiminin olduğu belirlenmiştir. Sektörün önemli miktarda istihdam yarattığı, dışsatıma yönelik su ürünlerinin daha çok işlenmiş ürünler olduğu ortaya koyulmuştur. Türkiye'de su ürünleri sektörünün gelişimini sürdürebilmesi ve istenen düzeye gelebilmesi için; AR-GE ve inovasyon çalışmalarının yönlendirilerek, katma değeri yüksek su ürünlerinin geliştirilmesi ve pazarlanmasının sağlaması büyük önem taşımaktadır. Bu amaçla, ilgili mevzuat güncellenerek mevcut kaynakların verimli ve bilinçli kullanımı teşvik edilmelidir. Bu kapsamda yasa dışı avcılık önlenerek, bilinçli ve sürdürebilir avcılık için su ürünleri kaynaklarının korunması sağlanmalıdır.

DergiPark (Istanbul University), 2011

Özet: Su Ürünleri Bolümü kurulduğu günden beri eğilim, öğretim ve bilimsel faaliyetlerinin yanı sıra Kuzeydoğu Anadolu ağırlıklı olmak üzere 200 alabalık çilfliği kurulmasına öncülük etmiştir. Uygulanabilirliği yüksek projelerin yanı sıra bölgenin mevcut su potansiyeli, balık ve bitki tüelerinin tesbitine yönelik araştırma ve incelemelerini sistematik olarak devam elmektedir. Bu makalede ilgili birikimlerin ışığı allında bölge sularının yönelimine ilişkin bir projeksiyon geliştirilmiştir. Summaıy : Açuacullure departmenl has functioned as a pioneer in education, instruction and scientifıc actlvity as vvell as lechnical supporl to establish 200 Hsh farm in Easteıı Analolian region. II produced highly applicable projecls and stili works conliniously on determhıing region's fauna and flora. İn Ih is pper, a pro|ecllor vvas developed about managing region vvaters by Acjuaculture department. * Aatürk Üniversitesi Ziraa Fakültesi ünli Bölümü. 25240 Erzurum.

Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology, 2018

The main aim of this study is to estimate the future of the aquaculture of Middle Eastern Countries for the year 2030 by time series analysis method. In addition, it is a classification and clustering based on fisheries production, import, export and consumption data with basic component analysis (PCA) and hierarchical cluster analysis (HCA) methods for Middle Eastern countries. FAO (United Nations Food and Agriculture Organization) used the statistics of fisheries products of the Middle East countries between 1950 and 2016. Time series, clustering and factor analysis were applied to these data. As a result of the time series analysis, the aquaculture production will end up in Kuwait, Libya and Syria if the current situation continues. Also, in other countries, production for 2030 is projected to be lowest for Jordan and the highest for Egypt. Accordingly, the total amount of aquaculture production in the Middle East countries is estimated to be 4.8 million tons in 2030. In the PCA,...